ALEKSANDER LWOW –prezentacja  Moje himalajskie zimy!
Zbliża się okrągła (40.) rocznica zimowego Everestu, a autor brał udział w zimowych wyprawach na trzy najwyższe góry świata – (Everest 79/80), K2 (87/88) i Kanchenjungę (Yalung Kang) (88/89), a przy okazji wyprawy na K2 w zimowym ataku na Broad Peak (1988). Oprócz tego odniesienia do zimowego wejścia na Broad Peak w 2013 i do smutnej historii Macieja Berbeki, wspominając K2 zimą 2018, a także akcję na Nanga Parbat z Revol i Mackiewiczem.

BYĆ KOBIETĄ W HIMALAJACH  Polska 2017, reż. Eliza Kubarska, 44 min.
Opowieść o kobietach z dwóch krańców świata i ich walce o marzenia. W 1992 roku Wanda Rutkiewicz, po zdobyciu K2 jako pierwsza kobieta świata, wyrusza na zdobycie kolejnego ośmiotysięcznika, Kanczendzongi. Niestety, z tej wyprawy nigdy nie wraca. Do dziś zostaje tajemnicą, co się wydarzyło. Jednak swoją energią i charyzmą Wanda inspiruje kolejne pokolenia młodych alpinistek. O wyprawach swoich i działalności Wandy opowiada himalaistka Anna Okopińska.
W podobnym czasie w Nepalu działała Pasang Lhamu Sherpa. W 1993 roku Pasang, po raz trzeci, wyrusza na wyprawę na Everest, który ostatecznie zdobyła jako pierwsza Nepalka. Niestety, podobnie jak Wanda, nigdy nie wraca na niziny. Ale jej legenda wciąż jest żywa.
Obie kobiety łączy coś więcej niż miłość do gór najwyższych. Zarówno Wanda, jak i Pasang, realizując swoje marzenia, mierzą się nie tylko z własnymi słabościami, wysokością czy złą pogodą. Każda z nich musi przeciwstawić się męskiemu porządkowi świata, w którym żyje. W tym samym czasie inna kobieta, Amerykanka Elizabeth Hawley, rozpoczyna swoją pracę jako kronikarka himalajskich wyczynów. Miss Hawley staje się «królową Himalajów», której każda wyprawa, zarówno męska jak i damska, składa szczegółowy raport z swojej górskiej działalności.
25 lat po zaginięciu Wandy i Pasang na arenie światowej pojawiły się ich następczynie: Kinga Baranowska i Maya Sherpa. Zainspirowane walecznością bohaterek z ubiegłego stulecia, kontynuują tradycję kobiecego himalaizmu, podnosząc kolejne poprzeczki.

KRAINA LODU BOSO  Polska 2019, reż. Sławomir Bednarski, 33 min. (Premiera!)
Projekt zakładał trawers Islandii z północy na południe – całkowicie boso. Trasa biegła przez środek wyspy, mierząc około 360 km. Wymagający teren oraz niezwykle zmienna pogoda to tylko część przeszkód, z jakimi przyszło się zmierzyć naszemu śmiałkowi. Podróżnik Łukasz Mosak po dwunastodniowym marszu dokonał pierwszego w historii trawersu wyspy boso. Film ukazuje jednocześnie kapitalne krajobrazy Islandii, ogromne zróżnicowanie terenu, dzikość i dziewiczość wyspy. Na tym tle osiągnięcie bohatera filmu wydaje się tym bardziej znaczące.